‘Ερχεται σήμερα ο πιο αγαπητός μου λογαριασμός και τον βάζω στην άκρη χωρίς να τον ανοίξω. Πόσο θάναι; 7-8 ευρώ. Άντε να μην έχω πληρώσει τον προηγούμενο – άντε και καμιά αυξησούλα 16-17 ευρώ. Συνεχίζω τις δουλειές μου.
Κάποια στιγμή λέω ας ρίξω μια ματιά στην ημερομηνία λήξεως και τι βλέπω; 86 ευρώ. Τα νεύρα μου.
Κι αρχίζουμε.
1. Site της ΕΥΔΑΠ – βάζω τα στοιχεία. Επιμένουν 86.
2. Τηλεφώνημα στην ΕΥΔΑΠ. Ευγενέστατη κυρία (ευτυχώς!). Η διαδικασία έχει ως εξής. Ελέγχουμε τον μετρητή και τηλέφωνο στο τάδε αριθμο.
3. Έλεγχος του μετρητή. Voila! Όχι δεν είναι 186 που γράφει ο λογαριασμός αλλά 118!
4. Τηλεφώνημα στους αρμόδιους. Ναι, σιγά μην τελείωνα τόσο γρήγορα. Στον έναν αριθμό δεν απαντούν και στον άλλο μιλάνε συνέχεια. Θα συνεχίσω αύριο, κουράστηκα.
Τελικά, πρέπει να ελέγχουμε τους λογαριασμούς μας. Εύκολο για ΕΥΔΑΠ και ΔΕΗ. Με τον ΟΤΕ όμως, τι γίνεται;
Θα μου πείτε τώρα, σιγά την περιπέτεια και δίκιο θα είχατε, ΑΝ δεν είχαν προγηθεί οι περιπέτειες με ΙΚΑ – ΤΕΒΕ – Ταμείο Εμπόρων – Εφορία – Λογιστές – Κληρονόμους – και πολλά άλλα.
Για λόγους “ψυχοθεραπείας” και για ενημέρωση θα γράψω τις διάφορες εμπειρίες προσεχώς.
